Prolog

Trudno było jej pogodzić się z tym że to wszystko się tak po prostu skończyło. Sama była w szoku, nie wiedziała czy odpuścić (chociaż nie wiedziała jak ) czy tak po prostu się pociąć i cierpieć przez niego dalej. Dni mijały, a ona w samotności je spędzała, myśląc o tym co z nim przeżyła i jak bardzo boli ją myśl, że ona nadal go kocha. Chciała z kimś pogadać, ale nie miała odwagi... i chęci. Zapomniała o wszystkich, widziała tylko go i tylko on się dla niej liczył, nie żałuje czasu spędzonego, tylko tego że została sama, bez nikogo, bez przyjaciół.